Harajuku

Dinsdag ben ik in plaats van 7.30 uur om 7.45 uur vanaf de mansion naar school vertrokken. Deze keer was het opeens tien keer zo druk in de trein. Toen de deuren opengingen moet je een aanloopje nemen op het perron en dan de trein in duiken en duwen zodat je er nog in zit als de deuren sluiten. Japanse vieze mannetjes maken van deze situatie gretig gebruik door in tieten en konten te knijpen van de dames waar ze tegenaangedrukt worden. Treinen in de spits zijn aanrandersparadijsjes.

Heb geprobeerd de drukte in de trein te filmen maar daar was het te druk voor (haha).

Op school ging het weer goed, ondanks dat ik erg moe was omdat ik nog steeds niet gewend was aan om 7.00 uur opstaan. Eerst kregen we een kleine overhoring om te zien of we de kanji (Chinese tekens) van de gelezen tekst wel kenden en daarna gingen we die tekst weer bespreken. Ik moet me wel concentreren, maar als dat lukt kan ik bijna 100% van het Japans volgen. In de middag gingen we naar de computerzaal waar we 発音 (hatsuon, uitspraak) moesten oefenen. We kregen een headset en moesten zinnen oplezen en de computer beoordeelde dan hoe goed je uitspraak was en gaf tips ter verbetering. Het was erg grappig. Mijn resultaten varieerden van vijf uit vijf sterren (heel goed) en één uit vijf sterren (heel slecht). Soms dacht ik dat dat computerprogramma een beetje doof was, maar al met al heb ik er redelijk wat van geleerd.

Na school ging ik met Frandra en Rianne naar Harajuku, een bekend winkelgebied in Tokio waar je heel veel rare kleding en spullen kan kopen. Eerst zijn we in een soort pasfotohokje gegaan om gekke fotootjes te maken. Dat is heel populair daar. プリクラ (purikura) heet het. Daarna heb ik nog een coole zonnebril gekocht en een duur-uitziend-maar-stiekem-heel-goedkoop horloge. Toen we uitgewinkeld waren gingen we even zitten in Yoyogi Park.

Ik in Yoyogi park met mijn nieuwe zonnebril en horloge.

Toen het begon te schemeren gingen we weer terug naar Shibuya, waar we met Thomas hadden afgesproken om te eten en drinken in een Izakaya. Het eten was best oké, maar we waren wat minder blij met de rekening. We hadden allemaal twee biertjes van 350 yen besteld, maar daar hadden de Japanners 500 yen voor gerekend. Alsof drie euro per biertje al niet belachelijk duur is. Geen zin in gedoe hebben we maar zonder te klagen betaald, maar we voelden ons wel bedrogen.